ترجمه اشعاری از ژان کوکتو و آلفرد دو موسه

شعری از ژان کوکتو

École de guerre

Que la vie est ennuyeuse
à cinq heures et demie
de ce petit matin en berne

Les dianes contagieuses
se propagent dans les casernes
comme une douce épidémie

Dieu que ce coq de cuivre est triste
l'ange cycliste
sort de la crèche
pour envoyer mille dépêches

La pauvre Diane s'enroue
dans cette énorme bâtiment
Réveillez-vous frileusement
voyageurs de la Grande Roue

ترجمه این شعر به فارسی

مدرسه جنگ

چه زندگی کسل کننده است
در ساعت پنج و نیم
این صبح زود نیم افراشته

صداهای مسری شیپورها
در سربازخانه ها پخش می شوند
مثل یک بیماری همه گیر مطبوع

خدایا این خروس برنجی چه غمگین است
فرشته دوچرخه سوار
از آخور خارج می شود
 برای فرستادن هزار پیغام

شیپور بیچاره صدای ناهنجار دارد
در این ساختمان بزرگ
سرمازده بیدار شوید
مسافران چرخ بزرگ

 

 

 

 

شعری از آلفرد دو موسه

Tristesse
J'ai perdu ma force et ma vie,
Et mes amis et ma gaieté;
J'ai perdu jusqu'à la fierté
Qui faisait croire à mon génie.
Quand j'ai connu la Vérité,
J'ai cru que c'était une amie;
Quand je l'ai comprise et sentie,
J'en étais déjà dégoûté.
Et pourtant elle est éternelle,
Et ceux qui se sont passés d'elle
Ici-bas ont tout ignoré.
Dieu parle, il faut qu'on lui réponde.
Le seul bien qui me reste au monde
Est d'avoir quelquefois pleuré.

ترجمه این شعر به فارسی

اندوه

من نیرو و زندگی ام را از دست دادم
و دوستانم و شادمانی ام را
از دست دادم تا افتخار
 که باور کردن به نبوغم را باعث میشد

وقتی واقعیت را شناختم
باور کردم که یک دوست است
وقتی آن را دریافتم و حس کردم
دیگر حالم از آن به هم می خورد

و با این وجود آن ابدی ست
و آنان که از آن گذشتند
این پایین همه را نادیده گرفتند

خدا حرف می زند باید به او جواب داد
تنها دارایی که در دنیا برایم می ماند
  بعضی وقت ها گریه کردن است